Feline Panleukopenia Hastalığı
Genç kedilerde yüksek ölüm oranı gösteren kedi gençlik hastalığı ve parvoviral enterit.
- Feline Panleukopenia Nedir?
- Feline Panleukopenia Nasıl Bulaşır?
- Feline Panleukopenia Belirtileri Nelerdir?
- Feline Panleukopenia Nasıl Teşhis Edilir?
- Feline Panleukopenia Nasıl Tedavi Edilir?
- Feline Panleukopenia Nasıl Önlenebilir?
- Feline Panleukopenia Kediden Kediye Bulaşır mı?
- Feline Panleukopenia İnsana Bulaşır mı?
İçindekiler
İlk olarak 1970’te tespit edilen bir parvovirüsün neden olduğu Feline Panleukopenia (FPL), kan hücrelerini hedef alarak bağışıklık sisteminin zayıflamasına ve kedilerin enfeksiyonlara karşı savunmasız hale gelmesine yol açar. Tedavi edilmediği takdirde yaklaşık %90 oranında hayati riske sahip olan FPL, özellikle yavru ve genç kedilerde görülür. Hastalık özellikle fazla sayıda kedinin barındığı ortamlarda yaygındır.
Feline Panleukopenia Nedir?
FPL, kedilerde sıkça görülen, hayati riski ve bulaşıcılığı yüksek olan viral bir hastalıktır. Halk arasında “gençlik hastalığı” olarak da bilinir.FPL virüsü; bağırsak epiteli, kemik iliği ve lenfoid doku hücrelerini enfekte eder. Bu virüs, öncelikle mide ve bağırsakları etkiler. Bağırsak epiteli hasar alır ve sonuç olarak; dışkıda dökülmüş, nekrotik epitel hücrelerinden oluşan birikintiler görülür.

Feline Panleukopenia Nasıl Bulaşır?
Kedilerin vücut sıvılarıyla yayılan parvovirüs; dışkı, idrar ya da burun salgılarıyla bulaşabileceği gibi, hastalığı taşıyan diğer kedilerden gelen pireler aracılığıyla da taşınabilir. Enfekte olan bir kedi, taşıdığı virüsü nispeten kısa bir süre boyunca yayma eğilimi gösterir ancak virüs çevrede uzun süreler hayatta kalabilir. Bu durum enfekte bir kediyle doğrudan temasa geçmeden diğer kedilerin enfekte olmasına neden olabilir. Virüs bulaştırma olasılığı taşıyan yollar şunlardır:- Ortak kullanımlı mama kapları
- Farklı kediler için özellikle taşıma sırasında ortak kullanılan kafesler
- Birden fazla kedinin yaşadığı evlerde kedilerin kullandığı ortak alanlar
- Hastalığı taşıyan kedilerle ilgilenen kişilerin giysileri
- Virüs taşıyan kediyi seven insanların ellerini yıkamadan bir başka kediye temas etmeleri
Virüsün dış ortamda bir yıla kadar hayatta kalabildiği düşünüldüğünde, kediler arasında direkt temas olmasa dahi kedilerin bu virüs ile enfekte olabilme ihtimali oldukça yüksektir. Bu yüzden, FPL hastalığına yakalanan kedileri izole etmek; hastalığın yayılma oranını düşürmek için oldukça önemlidir.
Feline Panleukopenia Belirtileri Nelerdir?
FPL hastalığının belirtileri; kedinin yaşına, bağışıklık sistemine, virüsün türüne, ırk yatkınlıklarına, hastalık geçmişine ve aşılamaya bağlı olarak değişkenlik gösterebilir. Genel olarak kedilerde klinik belirtiler 4-6 gün sonra gelişir. Ancak nadiren de olsa 2-14 gün içerisinde ortaya çıktığı da görülebilir. Karşılaşılan bazı belirtiler şu şekilde sıralanabilir:- Halsizlik
- İştahsızlık
- Kusma
- İshal
- Ateş
- Dehidrasyon
- Burun ve göz akıntısı
- Nefes almada zorluk
- Koordinasyon eksikliği
- Lenf yumrularında büyüme
- Anemi
Feline Panleukopenia Nasıl Teşhis Edilir?
FPL hastalığının teşhisi için veteriner hekim muayenesi ve bazı laboratuvar testleri gerekir. Aşısı yapılmayan ve yukarıdaki belirtilerden bazılarına sahip olan kedilerde hastalıktan şüphe edilmesi halinde, kedinin hemen muayene edilmesi gerekir. Teşhis için izlenen yol ise şu şekilde olabilir:Fiziki Muayene: Veteriner hekim, hastalığın belirtilerini aramak için öncelikle kedinin ateşini ölçer. Ardından ağız, burun ve gözlerini kontrol eder, ardından lenf yumrularını değerlendirir.
Kan Testi: Kedinin beyaz ve kırmızı kan hücreleri kontrol edilerek beyaz kan hücre sayısında düşüş veya anemi olup olmadığı araştırılır.
Dışkı Testi: Kedide ishal varsa sebebi araştırılır. Virüs, dışkı numunesinden bakılan çeşitli laboratuvar testleri ile tespit edilebilir.
Röntgen: Kedinin midesi, bağırsakları ve akciğerleri gibi iç organları görüntülenerek hastalığın yol açabileceği problemler incelenir.
Diğer Testler: Hekim değerlendirmesi sonucunda gerekli görülmesi halinde; hastalığın belirtileri arasında yer alan dehidrasyonun seviyesinin belirlenebilmesi için elektrolit testi yapılabilir.
Veteriner hekim, bu testlerden gerekli gördüklerini yaparak kedide hastalığın olup olmadığını teşhis eder. Erken teşhis, tedavinin daha etkili olmasında kilit bir role sahip olduğu için yukarıdaki belirtilerden en az birini gösteren kedilerin mutlaka muayene edilmesi önerilir.
